Een onderzoekende geest, verbeeldingskracht, een groot netwerk en het vermogen om verbanden te leggen.  Het zijn journalistieke kwaliteiten, maar ze komen breed van pas.

Yvonne Zonderop onderzoekt en analyseert maatschappelijke verandering. Ze brengt nieuwe visies aan, ze weet te duiden en ze weet te verbinden. Dat doet ze als spreker en gespreksleider, als programmamaker, als bestuurder en als journalist.

  
  +31 6 53690675

 

In haar boek Polderen 3.0 legt Yvonne Zonderop hoe Nederland in een vormcrisis is beland en hoe we daar weer uit kunnen komen. Er is nog steeds veel maatschappelijke betrokkenheid, maar het bestuurlijke model waarlangs we vroeger het algemeen belang bereikten, is op sterven na dood. Er is behoefte aan nieuwe vormen die recht doen aan persoonlijke betrokkenheid en welbegrepen eigenbelang, zodat we tot een hedendaagse invulling van het algemeen belang kunnen komen.

Ere wie ere toekomt, een week geleden, toen Geert Wilders het kabinet Rutte nog maar net had opgeblazen, zei Paul Schnabel, directeur van het Sociaal Cultureel Planbureau al tegen Brandpunt: er moet een polderoplossing komen, dat is onvermijdelijk. Maar, zo zei hij erbij, dan moet het wel een nieuwe vorm van polderen zijn. Diezelfde week werd hij op z'n wenken bediend: de Kunduz-gelegenheidscoalitie sloot zowaar een - voorlopig - akkoord, tot verrassing en vreugde van menigeen.

Dat was een knap staaltje voorspellingskunst van deze nationale socioloog - want zo mogen we Schnabel inmiddels wel betitelen. Maar was het akkoord nu ook een voorbeeld van een nieuwe manier van polderen? Schnabel zelf houdt zich in zijn column in het Financieele Dagblad wijselijk op de vlakte. Hij betitelt het akkoord als 'de meest onwaarschijnlijke deus ex machina om een politieke tragedie te beeindigen'. Om er vervolgens aan toe te voegen dat naarmate de tijd verstrijkt, de euforie over het akkoord zal afnemen en de barre werkelijkheid over de omvang van ons begrotingstekort  alsnog zal doordringen.